خانه گارائو آگوستی

نوشته شده توسط زهرا صامتی

دیکاسنستراکتیویست برچسب مناسبی است که بسیاری بر انریک میرالس می زنند؛ گرچه کاملا دقیق نیست. میرالس طراح و معمار اسپانیایی است. او معماری دارای شهرت بین المللی بود و با کارهای بزرگانی همچون؛ برنارد چومی، زاها حدید، آیزنمن و ... آشنا بود.

تفسیر میرالس از دیکانستراکتیویسم بیشتر از شرایط خاصی مانند اقلیم، سایت، دستور کار و مصالح نشأت می گرفت تا ایده های فلسفی؛ این امر ممکن است آشفته و گیج کننده به نظر برسد اما خودسانه و اختیاری نیست. خانه گارائو آگوستی در زمینی باریک و در حومه شهر بارسلونای اسپانیا قرار دارد.

بارسلونا پایتخت و پرجمعیت ترین شهر بخش خود مختار کاتالونیا و پس از مادرید پرجمعیت ترین شهر اسپانیا و مهمترین بندر این کشور است. بارسلون ششمین شهر پرجمعیت اتحادیه اروپا و بزرگترین کلان شهر اروپا در کنار دریای مدیترانه است. این شهر به لحاظ اهمیت در امور مالی٬ تجارت٬ رسانه٬ سرگرمی٬ هنر٬ بازرگانی بین‌المللی، آموزش و گردشگری یک شهر جهانی است.  بندر بارسلونا یکی از مهم ترین بنادر اروپا در دریای مدیترانه می باشد، همچنین فرودگاه بین المللی بارسلونا در سال 2009 بیش از 27 میلیون مسافر را جابه جا کرده است. شهر بارسلون دارای یک شبکه بزرگراهی گسترده و قطار سریع السیر نیز هست که اسپانیا را به فرانسه و بعد پرتغال متصل می نماید. بارسلون 12 امین شهر جهان و 4 امین شهر اروپا به لحاظ شمار بازدید کننده در سال است، این شهر سالیانه در حدود 5 میلیون توریست را به خود جذب می کند. بارسلون به عنوان یک شهر رومی تاسیس شد و بعدها پایتخت کنت های بارسلون گشت.

خانه گارائو آگوستی دارای شیب طولی به سمت مناظر زیبای دره ای کم عمق است. پلان این خانه، آزاد و خود به خودی است و در مقابل هر منطق پیش پا افتاده ای مقاومت می کند. این خانه سایت خود را به عنوان یک فرم دندانه دار منفرد اشغال نمی کند، بلکه به صورت مجموعه ای از فرم ها مانند گروه کوچکی از مردم که در باغی ایستاده و شاید با یکدیگر صحبت می کنند و اکثرشان و نه همگی، به مناظر اطراف نگاه می کنند.

فضای کلیدی در داخل پلکانی است که هم فضاها را تقسیم کرده و هم آن ها را یکپارچه  می کند؛ در خانه های متعارف، هال ورودی و پله ها معمولا در ترکیب با یکدیگر قرار دارند؛ اما اینجا ورودی مستقیما در پاگرد پلکان قرار دارد که با شش پله زاویه دار در سمت چپ به نشیمن در پایین دسترسی دارد و در سمت راست یک بازوی مستقیم از پله ها تا طبقه اول کشیده شده است. مهم ترین قسمت ساختمان، کتابخانه است. فضاهای داخلی به غیر از پله ها به روش های دیگری نیز با یکدیگر ارتباط دارند.

شاید آن موقع تصور می شد که این سرزندگی، تنها در شرایط خاصی و در یک خانه ساخته شده ی میرالس امکان پذیر باشد، اما او این سبک عجیب کلاژ مانند را در خانه های بزرگتری مثل مرکز ملی آموزش ژیمناستیک در ایلکانت و ساختمان پارلمان اسکاتلند ادامه داد. او در سال 2000 و در حالی که تنها 46 سال داشت دار فانی را وداع گفت. انریک میرالس؛ از دانشکده معماری بارسلونا (ETSAB) در دانشگاه (Universitat Politècnica de Catalunya) در سال 1978 فارغ التحصیل شد. در سال 1991 از همسر اول خود جدا شد و بعد از این جدایی، مجددا با معمار دیگری ازدواج کرد و این دو با هم به عنوان معماران EMBT شناخته شدند. بزرگترین شاهکار او ساختمان پارلمان اسکاتلند بود که در زمان مرگ او ناتمام ماند.

مشاهده 2485 مرتبه
برای ارسال نظر ثبت نام نمایید