خانه های ژائول

منتقدین معماری در آغاز از طرح خانه های ژائول گیج شدند؛ چگونه لوکوربوزیه پیام آور عصر ماشین و پیشرو پیوریسم می تواند ساختمانی چنین ابتدایی طراحی کند؟ این گونه طراحی آن هم در پاریس خیانتی به مدرنیسم به نظر می رسید.

این حرکت لوکوربوزیه به درستی توجیه نشده بود؛ او از زمان تکمیل ساخت ویلا ساووی در سال 1931 قدم در این مسیر نهاده بود. این امر حقیقت دارد که وی به خانه های ژائول به عنوان بیانی صریح از سبک جدید خود پس از جنگ می نگریست. این طرح برای یک جفت خانه متوسط حومه شهری در نویلی سورسین پاریس فرانسه طراحی شد.

خانه A برای آندره ژائول و همسرش و خانه B برای فرزند آنها میشل و خانواده اش طراحی شد. سایت طرح دارای شیبی به سمت خیابان است، بنابراین طبقه همکف به اندازه نیم طبقه بالا آمده تا در پایین آن یک پارکینگ مشترک بوجود آید. هر دو خانه مستطیل های ساده ای در پلان و دارای دو طبقه با قسمتی بالا آمده هستند که طبقه سوم را شکل می دهد.

سیستم سازه ای در نظر اول ممکن است ابتدایی باشد اما در حقیقت یک تطبیق نسبتا پیچیده از تکنیکی سنتی یعنی طاق کاتالونیایی است. در ضمن این خانه ها با سقف های قوسی شکل زمختشان و آجر کاری آغشته به ملاتشان؛ عملا به گونه ای طراحی شده اند که زمخت و خشن به نظر برسند اما مانند تمامی ساختمان های دیگر لوکوربوزیه، ماهرانه و با ایهام ساخته شده اند.

در داخل خانه ها فضاها در یکدیگر جاری هستند و نور طبیعی چند جهته، باعث درخشیدن مصالح طبیعی یعنی آجرکاری، سفال ها، چوب، بتن های تخته کوبی شده و قسمت های رنگ شده ی دیوارها می گردند. این روش طراحی در سال 1955 یک معماری شاعرانه و ابتدایی اما مدرن محسوب می شد.

گالری تصاویر (برای مشاهده لطفا عضو شوید)

{gallery}516{/gallery}
برای ارسال نظر ثبت نام نمایید