خانه وانا ونتوری

هماهنگی همیشه در معماری خصوصا در معماری مدرن یک مزیت بوده است. اما رابرت ونتوری این سوال را مطرح کرد که چرا باید چنین باشد؛ چرا خارج ساختمان باید لزوما انعکاسی از درون آن باشد و ... .

 ونتوری سعی در پاسخ دادن به این سوالات در کتاب خود به نام "تضاد و پیچیدگی در معماری" در سال 1964 نمود. او در هنگام نگارش این کتاب، طراحی یک خانه برای مادرش را نیز بر عهده داشت. این خانه نماد انرژی و ابتکار ونتوری است. کار ساخت خانه وانا ونتوری در شهر فیلادلفیا از ایالت پنسیلوانیای آمریکا در سال 1962 انجام شد. این طرح در شش مدل کاملا کار شده تکمیل شد؛ ساختمان چیزی بیش از یک خانه بود و مانیفیستی برای معماری جدید یعنی معماری پست مدرن محسوب می شد و اگرچه بسیار کوچک بود، بزرگتر از آنچه که بود می نمود.

نمای روبروی ساختمان یک فرم جناقی عریض متقارن شبیه یک سنتوری کلاسیک؛ همراه با ورودی اصلی در وسط آن می باشد. تضاد بلافاصله خود را در توزیع درها و پنجره ها نشان می دهد که در تعادل با یکدیگر قرار دارند ولی به طور نامتقارنی آرایش یافته اند و پاسخگوی نیازهای عملکردی پلان هستند؛ یک پنجره نواری مدرن برای آشپزخانه در سمت راست و یک جفت پنجره مربعی شکل برای اتاق خواب و حمام در سمت چپ. این امر نپذیرفتن هماهنگی نبوده بلکه هماهنگی و ناهماهنگی، تقارن و عدم تقارن در آن واحد می باشد؛ در یک ساختمان هماهنگ، هرچیزی جایی مخصوص خود را داشته و به گونه ای سازگار در ارتباط با عناصر دیگر قرار دارد. خانه واناونتوری قطعا اولین ساختمان پست مدرن است و منتقدی به نام فردریک شوارتز پا را از این فراتر نهاده و آن را اولین اثر هنری پست مدرن می داند.

 

گالری تصاویر (برای مشاهده لطفا عضو شوید)

{gallery}510{/gallery}
برای ارسال نظر ثبت نام نمایید