شارل ادوارد ژانره طراح محلی خانه هایی به سبک کلاسیک، در سال 1923 به پاریس فرانسه حرکت کرده و به نام مستعار لوکوربوزیه، مدرنیستی کلان شهری، با بلند پروازی های بی حد و حصر تبدیل شد.

فرانک لوید رایت همه چیز را در ذهن خود طراحی می کرد و از ترسیمات؛ تنها برای ثبت تصوراتش استفاده می نمود.

آلوار آلتو استاد ایهام بود و هر چیزی با الگویی خاص و واضح را که به سهولت قابل توصیف بود، کم ارزش می دانست. بسیاری از معماران، خصوصا مدرنیست ها نیازمند یافتن توجیهات عقلانی برای طرحشان بودند، اما آلتو بر شعور حسی خود اطمینان داشت و در طرح هایش جایی برای تفاسیری غیر قابل پیش بینی باقی می گذاشت.

ویلا ساوا آخرین و بهترین ویلای سبک پیوریست، برای جلوه دادن اختراعاتی که لوکوربوزیه قبلا در موضوعات متعدد تست کرده و تصحیح کرده بود، در حومه شهر پاریس فرانسه، طراحی شد.

سبک های تک بریتانیایی که در دهه 1980 پیشرفت کرد، بیشتر سبکی کاملا صادق بود تا سبکی غیر تخیلی و بیشتر به انعطاف پذیری اهمیت می داد تا آرایش های فضایی ثابت. این سبک، مصالح طبیعی مانند چوب و آجر را رد کرده و به جای آن از قطعات پیچ و مهره ای فلزی و شیشه ای استفاده می کرد.

قاهره (Cairo) را بزرگترین شهر آفریقایی و همچنین بزرگترین شهر در جهان عرب می دانند که بر ساحل رودخانه نیل واقع شده است. حسن فتحی در 23 مارس 1900 در اسکندریه بدنیا آمد و پس از نزدیک به یک قرن زندگی در 30 نوامبر 1989 در قاهره مصر از دنیا رفت. فتحی در دانشگاه قاهره آغاز به کار کرد، وی رئیس دانشکده معماری این دانشگاه بود. دانشگاهی مدرن در کشور مصر که رئیس آن پروفسور عبدالرحمان یوسف بود.

این خانه که برای هنرمندی به نام بندوک مریکا و همسر و فرزندانش در شمال استرالیا و نزدیک به دریا طراحی شد، برجسته ترین آثار معماری استرالیا را به مبارزه می طلبید.

ادواردو سوتو دی مورا معماری عضو مدرسه معماری آپورتو (Oporto) در پرتغال به سرپرستی آلوارو سیزا می باشد. او نزد سیزا آموزش دیده؛ از این رو او وارث شاخه محلی خاصی از مدرنیسم است که در سال های سلطه پست مدرنیسم به این جنبش وفادار باقی مانده است، البته دی مورا به هیچ وجه یک سیزای دوم نیست؛ معماری او ساده تر، پاک تر و انتزاعی تر است.

مادا اسپم MADA s.p.a.m - مخفف واژه های استراتژی، برنامه ریزی، معماری و رسانه، نسل جدیدی از روش های معماری است که به طور مناسب و صحیحی در گرما گرم بازار آزاد چین مدرن، رشد کرده است. این شیوه که در سال 1999 در شانگهای پایه ریزی شد، قبل از آن نیز تعدادی معدودی ساختمان عمومی مهم تولید کرده بود.

خانه ی مارشال، خانه ای طولانی، کم ارتفاع، سیاه رنگ، مرموز و تا حدی ترسناک است و طراحش آن را به یک بمب افکن مخفی تشبیه کرده است. در حقیقت این ساختمان یک خانه ساحلی است در فیلیپ آیلند استرالیا.

شارل ادوارد ژانره قبل از اینکه به لوکوربوزیه یا بزرگترین معمار مدرنیست قرن بیستم تبدیل شود، دوره ای کوتاه و نه چندان حرفه ای را به عنوان معمار محلی در شهر زادگاه خود یعنی لشودفوند سوئیس سپری کرد.

آلوار آلتو در مورد ویلا مایرا چنین می گوید: "کل طرح با نقاشی آغاز شد". ویلا مایرا مانند یک کلاژ (اختلاط رنگ ها یا عکسها) کوبیست، عناصر و مجموعه های دارای بار معنایی را آزادانه کنار هم قرار می دهد.

کورزیو مالاپارت، آشیانه تنهای خود؛ واقع در دماغه صخره ای در جزیره کاپری را چنین توصیف کرد: خانه ای شبیه خودم. از قرار معلوم او خود را تندیسی اسطوره ای، شاعر یا پادشاه تصور کرده است.

شیگرو بن غالبا با ساختمان های لایه ای خود شناخته می شود؛ مانند پاویون ژاپن در نمایشگاه بین المللی هانوفر در سال 2000 که سازه اصلی آن یک پوسته ی مشبک انحنا دار از لوله های نازک بود. او خانه های دیگر لایه ای،یک گالری هنری لایه ای و حتی یک کلیسای لایه ای را طراحی کرده است.

هر معمار قبل از شروع به طراحی، برخی تجزیه و تحلیل های سیستماتیک از سایت، بودجه، نیازمندی های فضایی و آیین نامه های ساختمانی مربوطه را انجام می دهد. گروه کاری هلندی به نام mvrdv این روند منطقی را به یک سبک و فلسفه تبدیل کرده اند.

"خانه در ارتباط با همسایگانش و زمینه اطراف به وجود آمده است.این اثر یک شی نیست." این سخنان در میان دست نوشته های بدخط در کنار پلان های ویلا دال آوا پیدا شد و در کتاب رم کولهاس و بوروس ما چاپ شد.

مسئولین شهر نانجینگ مرکزی چین (central Nanjing city)، در سال 2008 فراخوان مسابقه ای را در نمایشگاه بین المللی معماری معروف به (CIPEA=China International Practical Exhibition of Architecture) برای طراحی خانه های نمایشگاه، اعلام کردند.

خانه راچوفسکی به عنوان موزه شناخته نشده است و واقعا یک خانه است و همین مساله توجه بازدیدکنندگان زیادی را به آن جلب کرده است. حدود 11 هزار مترمربع مساحت دارد و در سه طبقه در سال 1996 در تگزاس آمریکا ساخته شده است.

تادائو آندو؛ از جمله معماران برجسته ژاپنی است. آندو معماری خود آموخته‌ است. قبل از اینکه با جدیت به معماری روی آورد مدتی راننده کامیون و قبل از آن بوکسور بود.

تا زمان سقوط دیوار برلین در سال 1989 و درنتیجه آن، نزاع سبک ها بر سر ساخت و ساز در این پایتخت جدید؛ دفتر معماری بنیش و همکار، بخش پیشرو و مدرن معماری آلمان غربی را به عهده گرفت.

صفحه3 از4