آرامگاه شاهزاده حسين

آرامگاه شاهزاده حسین، در شهر قزوين واقع شده است. شاهزاده حسین فرزند حضرت على بن موسى‌ الرضا (ع) می باشند. وفات ايشان، طبق کتيبه موجود در ضريح چوبى نفيس آرامگاه، در سال 201 ه.ق روى داده. تاريخ و شکل بناى اوليه بقعه معلوم نيست.

آرامگاه شاهزاده حسین در میدان شهدا، خیابان شهید محمد منتظری،خیابان سلامگاه قزوین واقع شده. از بانی اولیه بنا اطلاع دقیقی در دست نیست. یک احتمال این است که سلطان محمد خدابنده اولجایتو یا پسرش، ابوسعید بهادرخان، یا بعضی از فرمانروایان علوی گیلان این بقعه را احداث یا مرمت کرده باشند. شاه طهماسب صفوی، سهم مهمی در بنای بقعه داشته و زینت بیگم، دختر شاه طهماسب، در دوره شاه صفی و همچنین آقا باقر اصفهانی، ملقب به "سعد السلطنه"، فرماندار قزوین، در نیمه اول قرن چهاردهم هجری قمری به فرمان و هزینه میرزا علی اصغر خان اتابک قسمت هایی از بنا را احداث کرده اند. کیفیت و وضع بقعه در قدیم معلوم نیست؛ ولیکن وجود ضریح نفیس مورخ 806 می رساند که در قرون هشتم و نهم هجری قمری بنایی عالی بوده است. به نظر می رسد که در فاصله حمله چنگیز تا برآمدن صفویان، بقعه به تدریج رو به ویرانی نهاده و در دوره شاه صفوی تجدید بنا شده باشد. بنای صفوی سردر و جلوخانی باشکوه و حجره هایی برای آرامگاه بزرگان داشته است.

گنبدخانه آرامگاه شاهزاده حسين

 

ساختمان ايوان بزرگ شمالى، ديواره ی صحن و سردر پرکار امام‌ زاده و نيز تزئينات کاشى‌‌ کارى گنبد و آيينه‌ کارى فضاهاى داخلى، به همين سال‌ ها مربوط است. بناى امام‌ زاده در کل، مشتمل بر آستانه و صحن و بقعه است. درگاه يا آستانه، جنبه‌ هاى تزئينى زيبایی دارد و بالاى قوس سردر امام‌ زاده، تزئینات کاشى با نقش هندسى وجود دارد و در دو سوى بنا، دو مناره قرار گرفته است.

در ورودى امام‌ زاده بسيار بلند و مجلل است و در هر لنگه آن، کوبه‌ اى نصب شده است و در زير هر کوبه، کلمه "يا مفتح‌ الابواب" با خط نسخ زيبايى نوشته شده است. کتيبه سردر، که به سال 1307 ه.ق تعلق دارد، به خط نستعليق عالى و به رنگ سفيد در زمينه ی کاشى لاجوردى در دو رديف، ‌مشتمل بر 12 بيت شعر است. پس از آستانه، هشتى قرار دارد که به صحن وسيعى منتهى مى شود. آرامگاه، ساختمان کوچک و منفردى است که در ميان صحن وسيعى قرار گرفته است. ديوارهاى اين صحن طاق‌ نماسازى شده. در سمت شمال و در کنار ورودى اصلى مجموعه، پشت طاق‌ نماها، حجره‌ هايى نيز وجود دارد. در دو سوى آستانه، پنج حجره ی ايوان‌ دار و در سه جانب ديگر آن، 52 ايوان بنا شده است.

شکل کلى صحن، از شکل ساختمان ميانى تبعيت مى‌ کند و به صورت مستطيل نسبتاً کشيده‌ اى است که در يک سمت، گوشه‌ هاى مورب دارد. صحن داراى دو در اصلى در امتداد محور اصلى بقعه است. در وسط صحن، مقابل درِ ورودى، سقاخانه ی بزرگى با طرح هشت‌ ضلعى وجود دارد که کتيبه‌ اى بر آن نصب شده است. در آخر کتيبه، سال بنا، 1340 ه.ق ذکر شده.

سقاخانه و بخشی از جبهه شمالی صحن آرامگاه شاهزاده حسين

خود بقعه، بناى کوشک‌ مانندى دارد که از درون آن و از چهار جهت مى‌ توان به بيرون نظر انداخت. گنبد‌ خانه ی اصلى، در ميان چهار ايوان که در چهار جهت اصلى ساخته شده‌ اند، ‌ قرار گرفته است.

گالری تصاویر (برای مشاهده لطفا عضو شوید)

{gallery}857{/gallery}
برای ارسال نظر ثبت نام نمایید