امامزاده محمد محروق نیشابور

امامزاده محمد محروق نیشابور در میدان فضل، انتهای بلوار خیام این شهر قرار گرفته است. قدیمی ترین کتیبه های موجود در امامزاده محمد محروق بر دو در چوبی منبت کاری شده نفیس آن و به تاریخ های 976 و 978 می باشد.

کتیبه سردر صحن امامزاده به تاریخ 1041 است. در این سردر و نیز در ایوان بقعه، کتیبه هایی حاکی از تعمیرات سال 1119 و وقف دو رشته قنات شاه سلطان حسین صفوی است. در دیگر کتیبه های ایوان، تاریخ های 1341 و 1342 شمسی دیده می شود. صندوق چوبی روی مرقد مورخ 1045 است. در تعمیرات اخیر نمازخانه شرق بقعه، چندین سنگ مزار به دست آمده، که یکی از آنها تاریخ 1211 داشته است. نام صاحب مزار در کتیبه موجود در بنا محمد بن محمد بن زید بن امام زین العابدین(ع) آمده است. این امامزاده کودکی کم سن بوده و احتمالا چون جسد او سوزانده شده، به محروق معروف است. علاوه بر این، امامزاده دیگری به نام ابراهیم، از اولاد بلافصل امام موسی بن جعفر(ع) در این بنا مدفون است. بانی امامزاده میرکمال الدین بن میرشاه حسین یوسف محمد و معمار آن حیدر بن ذوالفقار معمار معرفی شده است. درهای زیبای منبت کاری این بنا را امام قلی نجار ساخته است. کتیه لبه ایوان به خط شیخ احمد زنجانی، خطاط معاصر است. در اشعار کنده شده بر صندوق چوبی مرقد، نام بانی آن، ابوتراب آمده است.

در زمان سلجوقیان، بقعه مناسبی بر مزار این دو امامزاده ساخته شد که به هنگام حمله مغول و ویرانی شهر نیشابور به کلی ویران گردید. در دوره تیموریان، در زمان سلطان حسین بایقرا، به همت شاه میرحسین، از رجال آن زمان، بقعه ای بر مرقد امامزاده محمد محروق و بقعه کوچک تری بر مزار امامزاده ابراهیم بنا شد. در زمان شاه طهماسب صفوی، ایوان و بخش های دیگری به بقعه افزودند. صندوق منبت روی مزار، درهای منبت کاری بقعه، کاشی کاری داخل بقعه، ازاره ایوان، پیشانی نمای ایوان و کاشی کاری گنبد از آثار این زمان است. در دوره قاجاریان، به علت بی توجهی، بنا رو به ویرانی نهاد و قسمتی از ایوان و غرفه های طرفین آن از محل خود به سمت دیگر متمایل شد و گنبد شکست برداشت. در دوره معاصر، بقعه مرمت شد و در خاک برداری سمت دیوار شرقی باغ امامزاده، چند قطعه کاشی و سنگ متعلق به دوره سلجوقیان به دست آمد که در بنای اولیه امامزاده نصب بوده است. همچنین چند قطعه گچ بری در ایوان و نمازخانه بقعه کشف شد که به احتمال قوی، متعلق به دوره شاه طهماسب صفوی است. این بنا در سال های 1341 تا 1344 شمسی مرمت اساسی شد. (منابع: الف-1) امامزاده محمد محروق نیشابور در تاریخ 29 آذر 1316 با شماره ثبت 302 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید.

برای مشاهده تصاویر بیشتر و همچنین مدارک فنی امامزاده محمد محروق نیشابور (شامل: پلان ها، برش ها، مقطع ها و پرسپکتیو) به بخش گالری تصاویر این مطلب، در ادامه صفحه مراجعه نمایید.

گالری تصاویر (برای مشاهده لطفا عضو شوید)

{gallery}1316{/gallery}

نظرات (0)

نظر ارسال شده‌ی جدیدی وجود ندارد

دیدگاه خود را بیان کنید

  1. ارسال دیدگاه بعنوان یک مهمان - ثبت نام کنید و یا وارد حساب خود شوید.
0 Characters
پیوست ها (0 / 3)
اشتراک‌گذاری موقعیت مکانی شما