سزار پلی (Cesar Pelli) معمار دورگه آمریکایی-آرژانتینی است که شهرت بسیاری در طراحی سازه های بلندمرتبه و آسمان خراش ها دارد. وی سالها مدیر بخش معماری دانشگاه ییل بوده و از مهم ترین آثار او می توان به برجهای دوقلوی پتروناس در مالزی اشاره نمود.

به جرات می توان گفت که یکی از رموز موفقیت مجتمع اقامتی سان سیتی، در گفت و گوی هوشمندانه و سلیس عناصر معماری و مخاطبین سالمند نهفته است، که صمیمیتی انکارناپذیر و منحصر به فرد را برای این مجموعه به ارمغان آورده است.

کنزو تانگه (Kenzo Tange) به طور همزمان مشغول طراحی دو فضای بزرگ برای بازی های المپیک در تابستان سال 1964 در توکیو ژاپن بود. این فضاهای بزرگ در بخش جنوبی ژاپن، یعنی تاکاماتسو در کاگاوا، بین سالهای  1962 و 1964 ساخته شد.

در مسابقه طراحی ساختمان جدید کتابخانه دانشگاه هنر موساشینو توکیو ژاپن که برخی از معماران صاحب نام ژاپن در آن شرکت داشتند، کانسپت ارائه شده توسط فوجیموتو با عنوان جنگل کتاب، توجه هیئت داوران را به خود جلب کرد.

کتابخانه دانشگاه هنر تاما به سادگی تمام و از ترکیب بتن و شیشه حاصل شده و هر چند که ساختمان مقاوم در برابر زلزله های ویرانگر توکیو ژاپن طراحی شده اما ساختار ظاهری آن بسیار شکننده، ظریف و شفاف به نظر می رسد.

شیگرو بن غالبا با ساختمان های لایه ای خود شناخته می شود؛ مانند پاویون ژاپن در نمایشگاه بین المللی هانوفر در سال 2000 که سازه اصلی آن یک پوسته ی مشبک انحنا دار از لوله های نازک بود. او خانه های دیگر لایه ای،یک گالری هنری لایه ای و حتی یک کلیسای لایه ای را طراحی کرده است.

خوابگاه دانشجویی دانشگاه توکیو ژاپن یکی از موفق ترین نمونه های خوابگاه های دانشجویی از لحاظ تنوع فضایی، نحوه تفکیک واحدهای اقامتی استفاده بهینه از نور و منظر می باشد. این مجتمع اقامتی در طی چهار مرحله به تعداد 200 واحد مسکونی خواهد رسید که هم اکنون 98 واحد آن به مرحله اجرا در آمده است.

تادائو آندو؛ از جمله معماران برجسته ژاپنی است. آندو معماری خود آموخته‌ است. قبل از اینکه با جدیت به معماری روی آورد مدتی راننده کامیون و قبل از آن بوکسور بود.

موزه هنر مدرن یکی از تاثیر گذارترین آثار "کیشو کوروکاوا- Kisho Kurokawa" معمار برجسته ژاپنی است که نه تنها مهم ترین بنای فرهنگی شهر واکایاما ژاپن محسوب می شود بلکه در زمره موفق ترین موزه های ژاپن نیز قرارگرفته است.

خانه ی سنگاتاکی در سال 2009 و بر روی یک شیب ملایم جنوبی و رو به جاده در ناگونا واقع در ژاپن و در میان درختانی زیبا ساخته شد. در طبقه اصلی، اتاق ناهارخوری و نشیمن و در طبقه دوم اتاق خواب و فضای استودیو قرار گرفته است.

معماری سنتی ژاپن پیوسته پیوندی ژرف و منطقی با طبیعت داشته و همواره اساس طرح ها منطبق بر خطوط ارگانیک طبیعت بوده است. در این میان چوب به عنوان مصالحی که همواره در دسترس بوده است، عنصری ثابت در طرح های معماری ژاپن می باشد.

در زیر این پوسته های ضخیم به راستی هویت و ماهیتی ژاپنی نهفته است. پذیرفتن اینکه کارهای کیشو کوروکاوا (Kisho Kurokawa) با استفاده از تکنولوژی و مصالح مدرن پدید آمده اما ماهیتی سنتی دارد، آسان نیست. با این وجود آثار وی، خصوصا آن دسته که تحت تاثیر مکتب متابولیسم طراحی شدند، نمودی از معماری سنتی و زیبایی شناسی ژاپنی می باشد. وی معتقد است که آثارش بخش ناپیدای سنت ژاپنی را درون خود دارد.

نوبورو کاوازو در نوشته ی خود در سال 1958، ادعا کرد که یکی از مهم ترین جنبه های مجتمع مسکونی هارومی، استفاده از بتن است.

"هتل بدون صدمه باقی مانده است. ساختمانی که نتیجه ی نبوغ شماست. تمام قسمت ها کار می کنند. هتل سرپناه صدها نفر بی خانمان می باشد. با تشکر."

مجتمع اقامتی کارمندان شرکت یاکولت (Yakult) توسط توشیو آکیموتو (Toshio Akimoto) برای سالمندان طراحی شده است. بنایی که در سال 1998 و در پایتخت ژاپن یعنی توکیو قرار گرفته و در طراحی آن سعی شده از اصول معماری سنتی و مدرن ژاپن پیروی گردد.