نوآوری در سیستم های سازه، به نمایش درآوردن ستون ها و تیرهای فولادی و استفاده از تکنولوژی روز مشخصه معماری رنزو پیانو (RenzoPiano) معمار برجسته ایتالیایی می باشد.

نام اصلی کولوسئوم، آمفی تئاتر فلاویان بوده که آن را از امپراطور سلسله فلاویان گرفته است. این تماشاخانه در شهر رم کشور ایتالیا قرار دارد.

شهر رم ایتالیا از قدیمی ترین و پرجاذبه ترین شهرهای اروپایی است؛ که آثار باستانی و جاذبه های معماری آن سالانه  توریست های بسیاری را به این شهر کشانده و باعث شده که این شهر از لحاظ تعداد و تنوع هتل ها و سایر اماکن اقامتی قابل مقایسه با دیگر شهرهای اروپایی نباشد.

کورزیو مالاپارت، آشیانه تنهای خود؛ واقع در دماغه صخره ای در جزیره کاپری را چنین توصیف کرد: خانه ای شبیه خودم. از قرار معلوم او خود را تندیسی اسطوره ای، شاعر یا پادشاه تصور کرده است.

"زندگی شهری میلان" پروژه ای بلند پروازانه مسکونی- تجاری در ایتالیا است. پروژه ای که مقدار زیادی از مساحت زمینش فقط به مسیرهای دوچرخه و پیاده روی اختصاص داده شده است.

گروه جوان نوسس (Noses Architects)، در سال 2012 ماموریت خود را برای شروع طراحی خانه ای متفاوت در روم ایتالیا آغاز کردند، جایی که بخشی از طبیعت را به درون فضا باید می آوردند. معماران این طرح؛ محمد کیلانی (Mohamed Keilani) و لوکا گاسپرینی (Luca Gasparini) بودند.

مطابق نظر توماس شوماخر در تحقیق سال 1991 بر روی تِرانی، اصول مدرنیسم در ایتالیا، مانند شهرهای دیگر اروپای رو به رشد، در حال گسترش نبود. به جای بلوک های مجزا و چمن زارهای سبک جدید، طراحان شهری ایتالیا بیشتر به خیابان (به عنوان یک وسیله ی ساماندهی اصلی) وفادار ماندند و سلسله مراتب در مقیاس خیابان و سکوهای ساختمانی منفرد را در طراح های خود رعایت می کردند.