مسجد جامع مرند با دیگر مساجد تفاوت دارد و این مسجد ساختمانی کاملا محصور، با نقشه ای مستطیلی و بدون صحن و سردر می‌باشد.

مسجد شاه طهماسب یا مسجد صاحب‌الامر در شهر تبریز استان آذربایجان شرقی، خیابان شهید مدنی(دارایی) قرار دارد. امروزه این مسجد، بنایی واحد نیست و مجموعه ای است از بناهای دوره های مختلف. بانی هر قسمت از بنا کسی بوده است.

مقبره شیخ شهاب الدین اهری در خیابان شیخ شهاب الدین شهرستان اهر استان آذربایجان شرقی قرار گرفته است. در فضایی به نام مسجد کوچک، واقع در جبهه شرقی بنای مقبره شیخ شهاب الدین اهری، کتیبه ای به خط شیخ بهائی مورخ به ۱۰۱۸ وجود دارد که حاکی از حضور شیخ بهایی در این محل است. کتیبه دیگری در این فضا مربوط به تعمیرات سال ۱۱۸۹ است. مزار شیخ شهاب الدین اهری در میانه صحن بنا و در حصار سنگی مشبک قرار دارد. قبور دیگری نیز در این حصار وجود دارد که سنگ یکی از آنها مورخ به ۱۱۷۳ است.

مسجد جامع عجب شیر در اوایل قرن دهم هجری قمری ساخته شده است؛ ولی احتمال اینکه در دوره قاجاریان نیز ساخته شده باشد، وجود دارد. عجب شیر یکی از شهرهای جنوبی استان آذربایجان شرقی و مرکز شهرستان عجب شیر است.

گنبد غفاریه مراغه، جنب پارک شهر قرار گرفته است. نام مدفون بنا در کتیبه بالای ورودی آمده؛ اما امروزه که اکثر قسمت های این کتیبه از بین رفته، تنها القاب او، المالکی، العای، العادلی باقی است.

مسجد جامع بناب (مهرآباد) مربوط به دوره صفوی می باشد. این مسجد در شهر بناب استان آذربایجان شرقی، میدان مهر آباد واقع شده است. کتیبه ای بر دیوار شمالی بنا به تاریخ 951 است. کتیبه ی دیگر بنا درباره تعمیرات سال 1210 است.

مسجد سنگی ترک (مسجد قریه ترک) در شهرستان میانه، روستای تَرک استان آذربایجان شرقی قرار گرفته است. در منابع آمده است که زیباترین نمونه درهای قرن هفتم هجری قمری در مسجد تَرک میانه دیده می شود.

مسجد ملا رستم مراغه در میدان خواجه نصیر، خیابان قدس شهرستان مراغه در استان آذربایجان شرقی، قرار گرفته است. بانی مسجد ملا رستم مراغه و حتی شخص ملا رستم شناخته شده نیست. اما بعضی، بنای این مسجد را به حاجی علی خان مقدم مراغه ای (حاجب الدوله) نسبت داده اند.

حمام کردشت جلفا در بخش سیه رود، روستای کردشت استان آذربایجان شرقی قرار گرفته است. برخی محققین گفته اند که این بنا منسوب به دوره صفویان است. این بنا و دیگر قسمت های قلعه کردشت به دستور عباس میرزای قاجار مرمت شده که آثار این مرمت امروزه مشهود است. با این حال، عده ای بر این نظرند که این حمام و دیگر بناهای قلعه کردشت همگی متعلق به زمان جنگهای عباس میرزای قاجار با روس ها می باشد.

حمام نوبر در خیابان امام خمینی(ره)، نبش خیابان تربیت در شهر تبریز، استان آذربایجان شرقی قرار دارد. معمار بنا بالا کاظم، از اهالی قره آغاج بوده است.

برج گرد مراغه در خیابان اوحدی، کوچه  موسوی، استان آذربایجان شرقی قرار دارد. تنها کتیبه تاریخ دار بنا بر بالای در آن قرار دارد که بر طبق آن، احداث بنا در سال 563 به اتمام رسیده است.

بازار تبریز با مساحتی حدود یک کیلومتر مربع، یکی از بزرگترین و مهمترین بازارهای سرپوشیده در سطح ایران و جهان به شمار می رود.

مقبره الشعرا یا آرامگاه شاعران یکی از گورستان های تاریخی شهر تبریز، استان آذربایجان شرقی است؛ که در محله سرخاب، پیرامون تکیه حیدر در تقاطع خیابان های ثقة الاسلام و عارف واقع شده و در ضلع شرقی بقعه سید حمزه و مقبره قائم مقام و ملا باشی قرار دارد.

گنبد کبود از بناهای دوره سلجوقیان در شهر مراغه استان آذربایجان شرقی می باشد. این بنا در تاریخ 15 دی 1310 با شماره ثبت 135 در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است.

احداث مقابر نيز در دوره سلجوقي به عنوان يك بنای مذهبی اهميت فراوان داشته و مقابر و گنبدهای متعددی در حوزه حكومت سلجوقيان بنا گرديد و امروزه نمايشگر قسمتی از هنر باشكوه آن دوره است. مقابر و گنبدهای دوره سلجوقی با پلان های متنوعی ساخته شده و اغلب با آجركاری، كاشی كاری و گچ‌ بری های زيبا تزيين گرديده اند.

این مسجد تاریخی در آذربایجان شرقی، خیابان خواجه نصیر مراغه، كوچه حاتمي و در محله سالارخان واقع شده و با  شماره ثبتی ۶۴۳ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده‌ است. بنای مسجد مربوط به دوران قبل از صفویه است، به موجب کتیبه مرمری موجود در دیوار جنوبی، مسجد در دوره شاه طهماسب اول در تاریخ ۹۷۶ هجری قمری بازسازی شد و دوره ی قاجاریه نیز مجدد مرمت گردید. اين بنا به علت دخل و تصرفات مكرر فاقد ويژگيهاي معماري است.

سنت استپانوس برگرفته شده از نام استپانوس (یا همان استفان در زبان ارمنی) شهید اول راه مسیحیت است و در اغلب کشورهای جهان کلیساهای متعددی با همین نام وجود دارد. علاوه بر آن به دلیل قرار گرفتن کلیسا در روستای «دره شام» به این نام نیز خوانده می شود.

مسجد کبود که عمارت مظفریه نیز خوانده می‌شود به دستور جهانشاه بن شاه یوسف از فرمانروایان قره قویونلو ساخته شده است. ولی ادامه کار بنا به خواست خاتون جان بیگم زوجه جهانشاه و در سال 870 ه‍. ق به پایان رسید.