خانه سازی پدروگولو

مجتمع مسکونی پدروگولو در سال 1953 برنده ی جایزه ی اول مسابقه ی بین المللی دو سالانه ی سائوپائولو برزیل گردید.

از اعضای هیئت داوران این مسابقه می توان به تاریخ دانان و منتقدان برجسته ای از جمله زیگفرید گیدیین اشاره کرد؛ وی این پروژه را چنین توصیف کرد: "نمونه ی ساده ای از این که هر شهر چگونه باید ساخته شود". منتقدان این طرح، توجه کم تری به کیفیت های معماری آن داشتند - هر چند (از این نظر هم بسیار غنی بود)؛ انتقاد آن ها بیشتر به قوانین سخت و محدود کننده ای بود که توسط مراجع ذی صلاح خانه سازی وضع شده بود. ساکنین آینده ی این طرح مورد آزمایش های پزشکی قرار گرفتند تا از ورود هر گونه بیماری به داخل مجتمع جلوگیری شود؛ آن ها در مقاطع زمانی مختلف موظف به انجام بازرسی هایی پزشکی از خود و واحدهایشان بودند تا بهداشت و سلامت هر دو تضمین شود.

این طرح در ابتدا به عنوان یک مدل ایجاد شد که طرح کلی آن، شامل چهار بلوک آپارتمانی، مدرسه، محوطه ی بازی، مرکز پزشکی، تعدادی مغازه و یک رختشوی خانه ی کاملاً مجهز بود (که همگی در محوطه ی اطراف با طرح روبرتو بورل مارکس جانمایی شده بودند). بارزترین عنصر در ترکیب بندی این طرح، بزرگترین بلوک آپارتمانی می باشد که بر فراز سایتی با شیب تند قرار گرفته است.

این بلوک هفت طبقه، بر روی پیلوت قرار گرفته و دارای شکل سینوسی بسیار طولانی می باشد (260 متر در طول) که به منظور تبعیت از خطوط تراز سایت، انحنا یافته است. این ساختمان آسانسوری ندارد و تمامی دسترسی ها توسط پلکان تأمین شده است. ورودی ساختمان ها یا در تراز طبقه ی همکف و یا در طبقه ی سوم قرار دارند، جایی که دو پل، ساختمان را به ترازهای بالاتر در بالای تپه متصل می سازند. بخشی از طبقه ی سوم دارای فضای باز بوده و دارای یک محوطه ی بازی، دفاتر مقامات شهری و یک کودکستان با اتاق کارکنان و آموزگاران می باشد.

در ترازهای پایین تر واحدهای کوچک تر با یک اتاق خواب قرار داشته و در چهار طبقه ی بالایی، واحدهای دوبلکس که عموماً دو خوابه هستند، قرار گرفته اند. فضای زیر ساختمان و محوطه ی باز طبقه ی سوم، فضای باز سایه دار و تهویه ی هوا را ایجاد می کند که با توجه به اقلیم محلی، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. کریدورهای دسترسی به اندازه ی کافی عریض هستند تا به خوبی مورد استفاده قرار گیرند؛ قسمتی از آن ها با صفحات سفالی سوراخ دار محصور شده است تا علاوه بر ایجاد سایه، تهویه نیز صورت گیرد. در داخل واحدها همه اتاق ها دارای پنجره می باشند و به صورتی آرایش یافته اند تا تهویه ی طبیعی از داخل واحدها انجام شود. واحدها به صورت زوجی و با مساحت مناسبی طراحی و توسط دیواره های عمود در پلان تقسیم شده اند، دیواره ای که در تبعیت از ستون های سازه ای تغییر می یابد. واحد دوم در پلان خود از قوس کلی بلوک تبعیت کرده و توسط پارتیشن های مایل یا گنجه های توکار محصور شده است.

موارد مرتبط

گالری تصاویر (برای مشاهده لطفا عضو شوید)

{gallery}446{/gallery}
برای ارسال نظر ثبت نام نمایید