باغ های چرچیل

مجتمع مسکونی باغ های چرچیل طراحی شده توسط پاول و مویا در محله ی پیم لیکو شهر لندن انگلستان، دارای آن چنان اهمیتی در زمان ساختش بود که در سپتامبر 1953 موضوع اصلی مقاله ی منتقد مدرنیست به نام (هنری راسل هیچکاک) در مجله ی Architectural Review (مروری بر معماری) قرار گرفت.

در این مقاله دو جنبه ی اصلی مورد بحث قرار گرفت: اول اینکه برنامه های خانه سازی بایستی مورد علاقه معماران جوان باشد (این بی علاقگی عمدتاً نتیجه ی توقف ایجاد فرصت های شغلی طی سال های جنگ جهانی دوم بود) و دوم این که خانه و آپارتمان می تواند دارای کیفیتی نمادین باشد. هیچکاک بلوک های ابتدایی آن را - تنها دو فاز از این پروژه در آن زمان ساخته شده بود - از نظر کیفیت و نشانه های شهری آن با طرح (لیک شوردرایو) اثر میس وَن دِر رو در شیکاگو و خانه لِوِر اثر اِس.اُ.اِم در نیویورک مقایسه می کند. این اولین بار بود که خانه سازی از نظر طراحی شهری، مورد بحث و نقد قرار می گرفت تعهد پروژه ها به ایده های مدرنیستِ اروپایی و یا سبک بین المللی و نیز استفاده از رنگ ها و اهمیت چیدمانِ سایت به وضوح در سازه های بتنی این طرح مشهود است.

بدون شک باغ های چِرچیل یکی از موفق ترین طرح های خانه سازی شهری لندن در مقیاس وسیع به شمار می آید که مورد توجه ویژه ای قرار گرفته، چرا که در چیدمان آشنای شهری این طرح، تلفیق شبکه منسجم خیابان ها و میادین، با ایده های مدرنیسم در مورد جهت گیری و فرم سازه ای ساختمان ها مشهود است. هیچکاک در مورد چیدمان خود بلوک ها و یا ابتکار به کار رفته در طراحی آن ها، کمتر سخن گفته است (خصوصاً آنچه که در مورد قسمت های خدماتی طرح عنوان می کند). این پروژه از سیستم گرمایش و آب گرمِ مرکزی، بر مبنای استفاده ی مجدد از گرمای مازادِ نیروگاه اصلی شهر لندن (واقع در بَتِرسی، در سمت دیگر رودخانه تایمز) استفاده می کند.

سیستم گرمایش مرکزی به طور خارق العاده ای پلان را از محدودیت های دودکش ها جدا کرد و معماران را قادر ساخت تا از نگاهی دیگر به طراحی آپارتمان ها بپردازند. خصوصی بودن واحدها و همین طور طرحی کارآمد برای به حداکثر رساندن فضاهای مسکونی، در درجه ی اول اهمیت قرار گرفت. تعهد به کارآیی نیز توسط پاول و مویا در پروژه بی.آر.ای (توسعه ی تحقیقات ساختمان) به تصویر کشیده شده است. پروژه ای که در آن به منظور ارتقاء طراحی آشپزخانه به نحوه ی کار زنان خانه دار توجه شده است. ساختمان های این پروژه دو قلو بوده و حمام و آشپزخانه ها به صورت گروهی با هم قرار گرفته اند و در دیوارهای مشترک خود دارای داکت های مشترک هستند.

هر یک از واحدها دارای تراسی خصوصی در یک سمت و ورودی در سمت دیگر می باشد. برجک های پله ها با شیشه محصور شده و جدا از ساختمان اصلی قرار گرفته اند و در هر پاگردِ خود، تنها به دو واحد دسترسی دارند و به گونه ای طراحی شده اند که ایوان هایی مجزا برای هر واحد به وجود آورده است.

گالری تصاویر (برای مشاهده لطفا عضو شوید)

{gallery}444{/gallery}
برای ارسال نظر ثبت نام نمایید