خانه کیلینگ

طبیعت تجربی مجتمع مسکونی کیلینگ در طول دوره پاکسازی محلات فقیر نشین و بازسازی خرابی های به بار آمده از بمب ها در زمان جنگ جهانی کاملاً مشهود است.

ردپایی کمرنگ از بلوک های خوشه ای بدین معنی بود که خانواده‌ها می توانستند به صورتی راحت تر و یا کارآیی بیشتر از همیشه ساختمان را تخلیه کنند، تا جایی که تعداد بیشتری از خانه های برنامه ریزی شده برای تخریب، برای مدت بیشتری مورد استفاده قرار می گرفتند. طبق موارد ذکر شده در مجله مروری بر معماری (architectural review) در ماه می ۱۹۶۰، عبارت خوشه، ریشه هایی در مباحث تئوری مطرح شده توسط جغرافیدانی به نام کوین لینچ و معمارانی چون اَلیسون و پیتر اسمیت سون داشت.

قبل از این، معماران کاربرد اصول مدرنیسم بین المللی را مورد سؤال قرار داده بودند و به دنبال راه هایی برای کسب تجربه نزدیک تر با فرم های شهری موجود بودند. بذر (هسته) شهر ایده ای مهم در معماری و طراحی شهری محسوب می شد. در مقیاسی وسیع این موضوع به تجزیه و تحلیل ترکیب و تراکم عناصر مختلفی که استخوان بندی شهر را تشکیل می دادند استناد می کرد. در ارتباط با هسته شهر، ایده خوشه به توجهی خاص استناد داشت (چه ساختمانی منفرد و چه مکانی قابل بازشناسی در قسمتی خاص از یک محله شهری). برادران اسمیت سون به این خوشه به عنوان فرم ساخته شده واحد اجتماعی و همسایگی قابل شناسایی، مانند خیابان مخصوص خانه های طبقه کارگر استناد می کردند.

بلوک های خوشه ای که در انتهای غربی لندن انگلستان ساخته شده اند، خانه ترولین در خیابان آسک (۱۹۵۲) و خانه کیلینگ در خیابان کلردل لندن انگلستان، به عنوان راه حلی برای بسیاری از مشکلات معاصر خانه سازی آن زمان مطرح شده اند. اول این که آن ها مجموع کلی حجم ساختمان ها را کاهش می دادند: آپارتمان ها در مجموع به صورت واحدهای قابل بازشناسی کوچک تری ظاهر می شدند. دوم این که سازه باز آن ها، دارای چشم اندازهایی بود که امکان ارتباطی بیشتر و گسترده تر را با محیط اطراف ایجاد می کرد؛ سوم و شاید از همه مهمتر این که این خانه ها باید خصوصی بودن بسیار مطلوب تری را برای ساکنین فراهم می آوردند.

در مجتمع مسکونی کیلینگ تمام خدمات در هسته ی مرکزی شکل گرفته اند و پل ها منتهی به واحدهای اقامتی خصوصی می شوند. خود واحدها به غیر از ۸ آپارتمان کارگاهی (اتاق های چند منظوره ی خواب و نشیمن) در یک طبقه؛ همگی به صورت واحدهایی کوچک هستند که در هر یک از ۴ برج به صورت زوج قرار گرفته اند؛ برج هایی که به صورت خوشه ای به دور هسته ی مرکزی قرار دارند. در طبقات مختلف برج ها با تراس های دسترسی کوتاه در ارتباط هستند و هر یک توسط دو آپارتمان به طور مشترک مورد استفاده قرار می گیرند و تنها دارای دید مستقیم از پنجره های هال، پلکان و حمام ها هستند.

چیدمان کلی پلان، حداقل در قسمت هایی از روز اجازه ی ورود حداکثر نور آفتاب را به هر یک از آپارتمان ها می دهد. طبقه ی همکف دارای اتاق های تأسیساتی مختلفی برای گرمایش و تأسیسات الکتریکی و هم چنین انبار دوچرخه می باشد؛ سکوها که در هسته ی مرکزی در همان تراز اتاق خواب ها قرار گرفته اند، برای خشک کردن لباس ها طراحی شده اند.

برای مشاهده تصاویر بیشتر و همچنین مدارک فنی خانه کیلینگ (شامل: پلان ها، برش ها، مقطع ها و پرسپکتیو) به بخش گالری تصاویر این مطلب، در ادامه صفحه مراجعه نمایید.

گالری تصاویر (برای مشاهده لطفا عضو شوید)

{gallery}436{/gallery}
برای ارسال نظر ثبت نام نمایید