یونیت دوهبیتیشن

مجتمع مسکونی یونیت دوهبیتیشن در مارسی فرانسه نشان دهنده ی حد اعلای بیش از 20 سال تحقیق لوکوربوزیه در زمینه ی طراحی واحدهای اقامتی است. این اثر شامل گونه های اولیه ی خانه های منفرد، مانند خانه های دومینو و سیتروهان (1915 و 1921) و به همراه تجربه ی عملی ارتباط واحدها با محیط شهری در پیشنهادهای بلند پروازانه ی طراحی شهری، مانند ویل کانتِمپُرِین (1922) و ویل رِیدیس (1935) می باشد.

پروژه ی یونیت دوهَبیتِیشِن مارسی (اولین نمونه از این پروژه ها) یک بلوک 18 طبقه با 337 واحد آپارتمانی در 23 گونه ی مختلف می باشد. سیستم دسترسی هوشمندانه ی این طرح تنها از کریدورهای موجود در ترازهای دوم، پنجم، هفتم، هشتم، دهم، سیزدهم و شانزدهم استفاده می کند. اگر چه این پروژه با اثر مُویسی گینزبرگ مقایسه می شود (که ساختمان نارکومفین اثر وی در مسکو به صورت متهورانه ای فضاهای شخصی را کاهش داده و آن را با محدوده های اجتماعی جایگزین نموده است)، مشخص نیست که لوکوربوزیه در طراحی، به همان اصول کلی پایبند بوده باشد. پیشنهاد گینزبرگ، نشان دهنده ی نیاز به تغییر در زندگی خانوادگی سنتی برای رسیدن به جامعه ای برابر بود؛ اما پروژه ی یونیت دوهَبیتِیشِن تسهیلات و فضاهای مشترک مناسبی برای حمایت و تقویت ایده ی واحدِ خانوادگی ایجاد می کند.

آپارتمان استاندارد این پروژه (که به صورت زوجی به هم چفت و بست شده و به دور یک کریدور دسترسی مرکزی شکل گرفته است) مخصوص خانواده هایی با دو فرزند طراحی شده است. اتاق خواب ها -خصوصی ترین فضاها- در حداقل اندازه ی ممکن ساخته شده اند تا بتوان فضای بیشتری به نشیمن/آشپزخانه با پلان باز اختصاص دهند و این به منظور کمک به زندگی خانوادگی بدون خدمه، پس از جنگ جهانی دوم بود. آشپزخانه در قسمت مرکزی پلان نزدیک به ورودی جای گرفته است و مستقیماً با قسمت نشیمن به ارتفاع دو طبقه ارتباط دارد. اگر چه آپارتمان ها کوچک (98 متر مربع) و کم عرض (3/66 متر) می باشند؛ اما واحدها تمامی عمق بلوک را در بر گرفته و در هر دو سمت دارای بالکن هایی می باشند.

سیستم گرمایش مرکزی، تهویه مطبوع مقطعی، شوتینگ زباله و یخچال در هر آشپزخانه، استانداردهای خدماتی واحدها را بالا برده اند (علاوه بر پلان خلاقانه که نور طبیعی روز را هم صبح هنگام و هم در عصر به اکثر واحدها می رساند).

انواع تیپ های واحدها، شامل یک زوج اتاق خوابِ اضافه شده در کنار، مخصوص خانواده های بزرگ تر، آپارتمان های یک طبقه ی دو نفره (که عموماً رو به جنوب یا غرب دارند) و واحدهای کاری یا استودیو می باشند (تنها گونه ای که بدون نشیمن با ارتفاع دو طبقه طراحی شده است).

تسهیلات مشترک شامل رختشوی خانه هایی بدون ماشین لباس شویی، شیرخوارگاه، مهد کودک و یک رستوران می باشد؛ این بلوک به جای اتاق میهمان در واحدها، دارای هتلی با 18 اتاق می باشد. تراس سقفی این طرح که به صورت محوطه ای باز در نظر گرفته شده، دارای محوطه ی بازی، استخر کودکان، پیست دو و میدانی و سالن ژیمناستیک روباز و مناظر بدیع می باشد. در این طرح همچنین تعدادی مغازه، یک درمانگاه سرپایی و یک کافی شاپ در بلوک طراحی شده است.

علیرغم تلاش های فراوان برای به کار بردن بسیاری از ایده های طراحی در طرح این پروژه (معابر باز، آرایش های دسترسی چرخ و فلکی و جهت گیری شمالی-جنوبی)، اکثریت آن ها به کیفیت دلخواه دست نیافته اند.

گالری تصاویر (برای مشاهده لطفا عضو شوید)

{gallery}429{/gallery}
برای ارسال نظر ثبت نام نمایید