مسجد جامع سنندج

مسجد جامع سنندج از آثار دوره قاجاریان در نیمه اول قرن سیزدهم هجری قمری است. بنای مسجد یک بار در اواخر همین قرن به همت متولی مسجد، ملالطف الله شیخ الاسلام، پسر ملا فتح الله قاضی، و بار دیگر در زمان تولیت ملا ابراهیم امین الاسلام، نواده شیخ الاسلام مرمت شده است.

قصیده ای از میرزا صادق اصفهانی، متخلص به ناطق در کتیبه جنوبی مسجد جامع سنندج آمده که به حساب ابجد، هر مصراع آن حاکی از سال 1227 است؛ یکی از ابیات این قصیده در ذیل آمده است؛ بهر سال این بناهستند یک در یک گواه *** این مصاره کامده از عین عقل و رای علم. همچنین قصیده ای از میرزا فتح الله سنندجی، متخلص به خرم، بر لوح سنگی ایوان شرقی مسجد جامع سنندج ثبت است که به حساب ابجد، تمام مصراع های اول آن حاکی از سال آغاز احداث بنا، 1227 و همه مصراع های دوم آن بیانگر سال اتمام ساخت بنا 1228 است؛ از جمله ابیات این قصیده این بیت است: شد ز بهر سال بنیاد و پی اتمام آن *** هر یک از این مصرع دلکش گواهان گزین.

بانی مسجد امان الله خان اردلان، حاکم کردستان بوده است و سازندگان بنا معماران و کاشی سازان اصفهان بوده اند. کتیبه های مسجد به خط شیخ حسن، فرزند شیخ عبدالمومن، فرزند شیخ جمال الدین مردوخ است. محمد حسن خان اعتمادالسلطنه، مولف مرآه البلدان، به کتیبه ای سنگی حاوی فرمان ناصرالدین شاه قاجار مورخ به سال 1257 اشاره شده که بر سردر مسجد قرار داشته است. این بنا به مسجد دارالاحسان معروف است. مناره های مسجد که در حدود سال 1342 رو به خرابی نهاده بود، در سال 1343به همت شیخ محمد مردوخ آیت الله کردستانی بازسازی شده است. در سال 1311 شمسی، جبهه جنوبی مسجد بر اثر احداث خیابان آسیب دید که در سال 1315 شمسی مرمت شد و به صورت کنونی درآمد. در سال 1332، بر اثر باد شدید، مناره های مسجد خسارت دید که به همت محمد صدیق مجتهدی مرمت شد. (منابع: الف-1)

گالری تصاویر (برای مشاهده لطفا عضو شوید)

{gallery}1247{/gallery}

نظرات (0)

نظر ارسال شده‌ی جدیدی وجود ندارد

دیدگاه خود را بیان کنید

  1. ارسال دیدگاه بعنوان یک مهمان -
0 Characters
پیوست ها (0 / 3)
اشتراک‌گذاری موقعیت مکانی شما